Sonra, yaşadıklarımızda değil de, yaşayamadıklarımızda kaldı aklım. Bilmezsin kağıttan adam, içkim sigaram yoktur benim. Bakma, her dertli kadın götürmez dudağına densiz bir sigara. Ama bil ki, birlikte yediğimiz iki üç parça simitle doyabilirim. Sonra, üç beş bardak çay, sarhoş edebilir bütün benliğimi. Şu an yanında olan o kız kadar sohbet etmeyi beceremem belki ama susmaktan daha iyi yaptığım bir şey yoktur. Bir de, ben çok severim seni. O kadar çok

severim ki kağıttan adam, hani demiş ya şair: "Tavanı kadar sokağın, dibi kadar cehennemin!"